Οι Βιβλιοφάγοι της Δ΄ επισκέφτηκαν τη Λαϊκή Αγορά της γειτονιάς τους. Μίλησαν με τους μανάβηδες και τους παραγωγούς, έμαθαν ένα σωρό πράγματα για τα φρούτα και τα λαχανικά, έκαναν τα "ψώνια" τους...
Ηλίολουστη μέρα, ότι πρέπει για περίπατο!
Ο Ηλίας αγόρασε ελιές
Ο Τζόι τρελαίνεται για πορτοκάλια! Σαγκουίνι όμως δεν είχε φάει ποτέ
Μας χάρισαν γλαστράκια, αγοράσαμε και σπόρους...
Επιτέλους ξεχωρίσαμε το μπρόκολο από το κουνουπίδι, το παντζάρι από το ραπανάκι, το σέλινο από τον μαϊντανό...
Μάθαμε και για τις τιμές των προϊόντων
Και... επειδή υποστηρίζουμε τη μεσογειακή διατροφή, αγοράσαμε ελιές, τυρί, φρέσκο ψωμί, φρούτα...
ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!!!
Σιγά βρε Γιάννη!
Ήταν και κάποιος άλλος στη Λαϊκή...
Ο Μητσόγατος συχαίνεται τα ψάρια και τις ψαρομυρωδιές, αλλά λατρεύει τα φρούτα. Τι θα γίνει όμως όταν μια μέρα θα εμφανιστεί στη Λαίκή ο Τρυποτρύπας, ο κακός μάγος, και τα καρπούζια θα γεμίσουν τρύπες;
ΜΑΘΕ ΚΙ ΑΥΤΟ
Η Λαίκή Αγορά της Πηγάδας ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1938!
Σήμερα 6 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, οι Βιβλιοφάγοι του σχολείου μας συζήτησαν για το θέμα, διάβασαν και παρουσίασαν βιβλία, ζωγράφισαν, έγραψαν ιστορίες, τραγούδησαν και πολλά άλλα
Τι είναι ο εκφοβισμός;
Ένας μαθητής εκφοβίζει κάποιον άλλο όταν, χωρίς λόγο και για μεγάλο διάστημα, του επιτίθεται με διάφορους τρόπους : με χειρονομίες, βρισιές, χτυπήματα, κλοπές, απειλές, κοροϊδίες κ.ά.
Τι μπορείς να κάνεις;
Ενημέρωσε έναν ενήλικα (τον δάσκαλο, τον διευθυντή ή τους γονείς σου)
Να αποφεύγεις το παιδί που σε εκφοβίζει, να απομακρύνεσαι και να το αγνοείς
Να έχεις πάντα παρέα έναν συμμαθητή ή φίλο σου
Να συγκρατείς τον θυμό σου (όταν θυμώνεις, ευχαριστιέται)
Να μην νιώθεις ντροπή γι' αυτό που σου συμβαίνει.
ΔΕΝ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ!!!
Άκουσε δυο ιστορίες για τον εκφοβισμό που τις έγραψαν και τις εικονογράφησαν παιδιά!!!
Πάτησε εδώ
Οι Βιβλιοφάγοι της Δ1 τάξης, με αποκριάτικη διάθεση,
ντύνουν μασκαράδες τους κατοίκους της Φρουτοπίας!!!
Η Φρουτοπία, τα κόμικς που δημιούργησε ο αγαπημένος
συγγραφέας των παιδιών, Ευγένιος Τριβιζάς, από το 1983 διασκεδάζουν μικρούς και
μεγάλους με τις ξεκαρδιστικές περιπέτειες των ηρώων. Η Φρουτοπία «είναι μια
μακρινή χώρα που συνορεύει στα δυτικά με το Αβγατηγανιστάν, στα ανατολικά με το
Πιπερού και στα βορειοδυτικά με τη Χώρα του Χασμουρητού.
Ο Αιμίλιος το μήλο, ο Λάμπρος το ραδίκι, ο Βλάσης το
βλίτο, η Φρουφρού η φράουλα, η Μάτα η ντομάτα, ο Φώντας το σκληρό καρύδι, ο
Θάνος το κολοκυθάκι, η Πιπεριά η φαρμακόγλωσσα, ο Βρασίδας το κρεμμύδι, η
Μαρουλίτα το μαρούλι, ο Ανανίας το πεπόνι, η Λιλή η λεμονόκουπα και δεκάδες
ακόμα σπαρταριστοί χαρακτήρες είναι μερικοί σημαντικοί κάτοικοι της Φρουτοπίας.
Πριν πάρα πολλά χρόνια,τα φρούτα και τα λαχανικά της Φρουτοπίας ήταν
υπόδουλα στους μανάβηδες. Όμως, όλα άλλαξαν όταν εξαφανίστηκε ξαφνικά ο Μανόλης
ο μανάβης. ΄Ολοι οι υπόλοιποι μανάβηδες φοβήθηκαν και εγκατέλειψαν τη χώρα. Τα φρούτα
βρήκαν ευκαιρία και κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Ανακήρυξαν αρχηγό τους τον
Αιμίλιο το μήλο και έδωσαν όρκο να μην αφήσουν ποτέ πια μανάβη να πατήσει στη
Φρουτοπία.
Οι περισσότεροι
έχουμε διαβάσει ή ακούσει για τα «Παράξενα Ταξίδια» του Ιουλίου Βερν, τον
Καπετάν-Νέμο, το Ναυτίλο και τις περιπέτειές τους. Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ, πώς
γεννήθηκαν αυτές οι ιστορίες και οι ήρωές τους; Από μία σύμπτωση, από ένα
ατύχημα ή μήπως κάτι άλλο;
Στο βιβλίο αυτό
ίσως βρείτε μία απάντηση, ίσως κι όχι…
Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο στον παρακάτω σύνδεσμο
Αλκυονίδες Μέρες
Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν παρατηρήσει τις λίγες μέρες καλοκαιρίας που παρουσιάζονται το χειμώνα. Είναι μέρες ηλιόλουστες χωρίς σύννεφα και ανέμους. Η ονομασία τους προήλθε από τις αλκυόνες που τις μέρες αυτές γεννούν. Οι «Αλκυονίδες ημέρες» τοποθετούνται στο χρονικό διάστημα από την 15η Δεκεμβρίου έως και την 15η Φεβρουαρίου κάθε έτους, με μεγαλύτερη συχνότητα το διάστημα 15-31 Δεκεμβρίου και 16-31 Ιανουαρίου.
Όπως λοιπόν μας λέει ο μύθος, η Αλκυόνη πριν γίνει πουλί ήταν μία πανέμορφη γυναίκα κόρη του Θεού των ανέμων Αίολου και της Ενάρετης. Η Αλκυόνη ήταν παντρεμένη με τον Κήυκα.Η ένωσή τους ήταν τέλεια κι ένιωθαν τόσο ευτυχισμένοι, ώστε να νομίζουν ότι δεν ήταν κοινοί άνθρωποι. Σιγά σιγά, άρχισαν να πιστεύουν ότι είναι ισάξιοι των Θεών. Ο Κήυκας θεώρησε τον εαυτό του ισάξιο του Δία και η Αλκυόνη ισάξιο της Ήρας. Τόσο πολύ το πίστεψαν πού άρχισαν να φωνάζουν ο ένας τον άλλο με τα ονόματα Δίας και Ήρα, με αυτό τον τρόπο προκάλεσαν τους Θεούς και ιδιαίτερα τον Δία. Όταν το έμαθε ο Δίας θύμωσε τόσο που μια μέρα που ο Κήυκας ήταν με το καράβι του στ' ανοιχτά έριξε κεραυνό και το τσάκισε, με αποτέλεσμα αβοή8ητος καθώς ήταν να πέσει στα μανιασμένα κύματα ο Κήυκας να πνιγεί. Όταν έμαθε η Αλκυόνη το γεγονός πήγε με αγωνία στ' ακρογυάλι μήπως μπορέσει να βρει τον αγαπημένο της ζωντανό, το μόνο όμως που βρήκε ήταν λίγα σπασμένα ξύλα που είχε ξεβράσει το νερό, άρχισε τότε να κλαίει απαρηγόρητα, μερόνυχτα θρηνούσε τον χαμό του αγαπημένου της. Ο Δίας στο τέλος την λυπήθηκε και την μεταμόρφωσε σε πουλί. Ένα πανέμορφο πουλί που πήρε το όνομά της, και το οποίο ζει κοντά στη θάλασσα, σαν να περιμένει να εμφανιστεί μέσα από τα κύματα ο χαμένος Κήυκας..Το μαρτύριό της όμως δεν είχε τελειώσει, γεννούσε τα αυγά της, μέσα στη βαρυχειμωνιά και τα κλωσούσε στα βράχια της ακτής. Μα τα αγριεμένα κύματα ορμούσαν στη στεριά, σκαρφάλωναν στα βράχια, κατέστρεφαν τη φωλιά και τ' αυγά της. Για άλλη μία φορά ο Δίας έδειξε συμπόνια για την Αλκυόνη, δεκαπέντε μέρες στην καρδιά του χειμώνα, να κοπάζουν οι άνεμοι, να ζεσταίνει την πλάση ο ήλιος, μέχρι να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τ' αυγά και να βγουν τα μικρά της από μέσα.
Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=C1VK0FcxLfA
.jpg)
