Ένα blog για την προώθηση της Φιλαναγνωσίας

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Ένα δέντρο μια φορά


 
Στην καρδιά του χειμώνα σε μια παγωμένη μεγαλούπολη
ένα ορφανό αγόρι αναζητά καταφύγιο
σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.
Κάθε μέρα στέκεται στα φανάρια
όπου πουλά χαρτομάντηλα,
χαζεύει τις λαμπρές βιτρίνες με τα παιχνίδια και τα γλυκά
και λίγο πριν γυρίσει στο κατάλυμα του
μαζεύει ένα σάπιο μήλο από τα σκουπίδια.
Στο πεζοδρόμιο του σπιτιού
στέκεται ένα ''πληγωμένο'' δέντρο...
αδύναμο και μόνο.
Το δέντρο είναι ο μοναδικός φίλος του αγοριού.

photo via
  Όταν το εγκαταλελειμμένο σπίτι θα κριθεί
κατεδαφιστέο και το δέντρο θα αποφασιστεί
ότι πρέπει να κοπεί, οι δυο τους θα μείνουν
μετέωροι στη σκληρή πραγματικότητα.

photo via
Θα αντικρίσουν μια χριστουγεννιάτικη
εικόνα θαλπωρής στην απέναντι πολυκατοικία
με μια οικογένεια να βρίσκεται ενωμένη στα ζεστά.
Τότε το δέντρο θα ζητήσει από το
αγόρι να το στολίσει για να το κάνει ωραίο,
καθώς αυτά θα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα του.
Δεκάδες πυγολαμπίδες θα στολίσουν τα κλαδιά του και
ένα λαμπερό αστέρι θα φωτίσει την κορυφή του,
με μια ευχή του αγοριού.
Έπειτα το αγόρι θα ζητήσει μια χάρη,
να ξεκουραστεί στη ρίζα του.

photo via
Το δέντρο και το αγόρι
θα ζήσουν το όνειρο τους.. αυτό το παγωμένο
βράδυ. Μια πριγκίπισσα θα έρθει να τους
συναντήσει και θα τους πάρει μαζί τους
μακριά από αυτόν τον ''παγωμένο'' κόσμο!
photo via
Αυτή την ιστορία θυμήθηκα σήμερα
που κάνει τσουχτερό κρύο και εκατοντάδες
αστέγοι βρίσκονται στις πόλεις.
ζωγραφιές του βιβλίου από τον Νικ. Ανδρικόπουλο.
Μοναξιά, αποξένωση,
θλίψη, απόγνωση όλα αυτά τα θλιβερά συναισθήματα
στριμώχνονται σε αυτό το βιβλίο.
Μου θυμίζει το ''Κοριτσάκι με τα σπίρτα'',
όμως χωρίς ίχνος μελοδραματισμού.
Ένα παιδί χωρίς σπίτι, χωρίς μια αγκαλιά
προσφέρει αυτά που δεν έχει το ίδιο
σε ένα δέντρο.
Κάπου διάβασα ότι το βιβλίο
στέλνει και ένα οικολογικό μήνυμα.. τι παράξενη
σύμπτωση στους καιρούς που ζούμε,
όπου κόβουμε τα δέντρα που έχουν απομείνει
στα δάση της μεγαλούπολης Αθήνας για να ζεσταθούμε.
 
Υπέροχη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά με την
αριστουργηματική εικονογράφηση
του Νικόλα Ανδρικόπουλου.
Το 2009 το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά
μεταμορφώθηκε σε μια ταινία μικρού μήκους
με τη συνεργασία του ίδιου του συγγραφέα
και του Παναγιώτη Ράππα.
Τα 30 λεπτά της ταινίας,
ντύνονται με την υπέροχη μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου και τις ερμηνείες του Μπάμπη Τσέρτου
και της Φωτεινής Δάρρα.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία εδώ 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου